jeanine schreurs                about me            how come?

   less more

how come? een persoonlijke introductie
Ergens rond de eeuwwisseling is mijn persoonlijke omslag naar duurzaamheid begonnen. Ik werkte toen bij de stichting Ecooperation. Deze semi-overheidsinstelling voerde de duurzame ontwikkelingsverdragen uit, die Nederland gesloten had met Benin, Bhutan en Costa Rica. De bedoeling was om gezamenlijk tot nieuwe vormen van internationale samenwerking te komen. Gelijkwaardigheid en wederkerigheid waren hierbij essentieel. En duurzaamheid uiteraard. Helaas was deze doelstelling veel te hoog gegrepen binnen de context van de Nederlandse politieke traditie. Mijn taak op het gebied van public relations was dan ook een mission impossible. Kort na een werkbezoek aan Bhutan – het Himalaya Koninkrijk waar het Bruto Nationaal Product ondergeschikt is aan het Bruto Nationaal Geluk – heb ik afgehaakt. De lange mars door de instituten koerste naar mijn idee te zeer af op een doodlopende straat. Sindsdien heb ik mijn professionele en persoonlijke belangstelling voor duurzaamheid verlegd van institutionele verandering naar gedragsverandering. Ik ben een geëngageerde pleitbezorger geworden van duurzaam leven: eerst als hoofdredacteur van magazine Genoeg en lid van het Amerikaanse SimplicityForum. Daarna als research fellow bij de Universiteit Maastricht en Kyoto University en lid van het wereldnetwerk PERL. En nu als directeur van stichting LIFT, de sociale onderneming voor een duurzame manier van leven. Overigens ben ik zelf ook een enthousiaste downshifter en autoloos, dol op tuinieren en wars van verspilling.

how come? a personal introduction
Somewhere around the turn of the century, my personal turn towards sustainability has started. At that time, I was a staff member of a semi governmental organization which was in charge with the implementation of the Sustainable Development Agreements. These contracts were meant to innovate the international cooperation between the Netherlands and Benin, Bhutan and Costa Rica. Within the context of Dutch political tradition however, this goal was far too ambitious. Thus my public relations task basically was a mission impossible. Soon after a working visit to Bhutan – the Himalayan kingdom where the Gross National Happiness is put before the Gross National Product – I quitted the long march through the institutions while apparently it was just heading for the dead end street. Since I have transfered my professional and personal interest from institutional change for sustainability to behavioral change. I became a dedicated sustainable living advocate; first as editor-in chief of the Dutch magazine Genoeg (= Enough) and member of the Simplicityforum; and later also as an academic researcher, with a position as research fellow at University in the Netherlands and at Kyoto University in Japan. At the end of 2010 I successfully defended my PhD study on Living with Less: Prospects for Sustainability. Then I initiated a successful innovation in sustainable living, the Budget Circles or the lift-your-life programm; and became director of LIFT Foundation, a social enterprise for projects and research on sustainable living. Besides, I am an enthusiastic downshifter myself: carless, fond of gardening, abhorrent of wasteful consumption.